آرشیو اخبار

 

عدالت در قضاوت؛ توصیه‌ی مهم امام علی (ع) درفرازهایی از نهج البلاغه

مسئول نهاد رهبری با اشاره به حکمت های 220 و 360 نهج البلاغه مهمترین پیام در این بخش از کلام امیرالمومنین (ع) را رعایت عدالت و پرهیز از قضاوت های عجولانه در برخورد با گفتار و عملکرد دیگران دانست و بر پایبندی عمومی به انصاف و پرهیز از سوء ظن در تعاملات اجتماعی،سازمانی، خانوادگی و.... تاکید کرد.

به گزارش روابط عمومی نهاد نمایندگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، دکتر طباطبایی در جمع اعضای نهاد رهبری به اهمیت بحث قضاوت در استحکام پایه های اعتماد در اجتماع و فضای خانوادگی اشاره کرد و گفت: طبق کلام امام علی (ع) در حکمت های 220 و 360 نهج البلاغه1 و2 قضاوت کردن درمورد سخن و رفتار دیگران همواره باید به بهترین وجه و با ذهنیتی مثبت صورت پذیرد، زیرا در غیر این صورت بدگمانی و سوء ظن هایی را موجب می شود که پیامد آن گناهانان بزرگی همچون تهمت و غیبت خواهد بود. قرآن کریم نیز در آیه 12 سوره حجرات نسبت به این امر سفارش نموده و می فرماید: " « یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید از بسیاری گمان ها بپرهیزید، چرا که بعضی از گمان ها گناه است»".

وی همچنین، با بیان اینکه برداشت های شخصی ما لزوما پیام رفتاری دیگران نیست و در اغلب مواقع برداشت های متفاوتی را می توان از یک عملکرد واحد داشت افزود: در مواقعی که برداشتی ناخوشایند از کلام یا رفتار فردی داریم بهتر است به جای طرح آن با اطرافیان به سراغ خود شخص رفته و از او در مورد برخوردش توضیح بخواهیم؛ در موارد زیادی خواهیم دید که برداشت ما نسبت به کلام یا عملکرد او اشتباه بوده است.    

دکتر طباطبایی از فضای موجود در حوزه‌ی قضاوتهای خانوادگی و اجتماعی نیز انتقاد کرد و گفت: بسیاری از مسایل جزئی و بی اهمیت با بزرگنمایی در این فضاها و اصطلاحاً " یک کلاغ، چهل کلاغ شدن " به معضلاتی تبدیل می شود که علاوه بر تاثیرات منفی بر تعاملات بین فردی، زمینه ساز گناه در فضاهای خانوادگی، اجتماعی، سازمانی و.... نیز خواهد بود.

 

  1. لَيْسَ مِنَ الْعَدْلِ الْقَضَاءُ عَلَى الثِّقَةِ بِالظَّنِّ ) حکمت220 نهج البلاغه).
    داوريِ با گمان بر افراد مورد اطمينان ، دور از عدالت است.
  2. لَا تَظُنَّنَّ بِكَلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ أَحَدٍ سُوءاً وَ أَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِى الْخَيْرِ مُحْتَمَلًا) . حکمت 360 نهج البلاغه )
    شايسته نيست به سخنى كه از دهان كسى خارج شد، گمان بد ببرى ، چرا كه براى آن برداشت نيكويى مى توان داشت.

 

  arm nahad